Archiwa kategorii: Relacja z osobą chorującą

Filozofia opieki Silviahemmet cz. 2

Wspomniana wcześniej filozofia opieki Silviahemmet stawia sobie za cel dążenie do najwyższego możliwego poczucia jakości życia osoby z demencją i jej rodziny. Jest to całościowe podejście uwzględniające potrzeby fizyczne, psychiczne, społeczne i egzystencjalne osób chorujących. Opiera się na podejściu paliatywnym, to znaczy, że traktuje choroby otępienne jako nieuleczalne i terminalne, w których skupiać należy się na uldze w cierpieniu, a nie na leczeniu czy terapii.

Czytaj dalej

Filozofia opieki Fundacji Silviahemmet cz. 1

Choć od wielu miesięcy nie pojawił się na tym blogu żaden wpis, nie oznacza to, że przestałam zajmować się problematyką opieki nad osobami dotkniętymi otępieniem. Wręcz przeciwnie. Od ponad pół roku pracuję w firmie, która zajmuje się rozpowszechnianiem za granicą szwedzkich rozwiązań w zakresie opieki nad osobami z demencją.

Promujemy przede wszystkim koncepcję opieki rozwiniętą przez Fundację Silviahemmet (tu można znaleźć więcej informacji o samej fundacji). To całościowa filozofia opieki skoncentrowana na osobie dotkniętej otępieniem i czerpiąca z idei opieki paliatywnej, a więc takiej, ktora skupia się na dążeniu do jak najlepszej jakości zycia osoby chorującej (ponieważ otępienia wynikającego z chorób neurodegeneracyjnych nie da się wyleczyć). Filozofia opieki Silviahemmet oparta jest na czterech filarach:
– kontrola objawów,
– relacja i komunikacja,
– praca zespołowa,
– wsparcie dla rodziny.

W kolejnych wpisach opowiem szerzej o różnych aspektach tego podejścia i o mojej pracy.

Jak rozmawiać z dziećmi o chorobie Alzheimera

Dzieci, które spotykają osobę dotkniętą chorobą Alzheimera, a zwłaszcza te, które doświadczają tego schorzenia w rodzinie, potrzebują mądrej i przemyślanej pomocy ze strony dorosłych. Chcą zrozumieć, co się dzieje z chorującą osobą i jak powinny się wobec niej zachować.

Czytaj dalej

Miłość, Utrata i Śmiech

Bardzo polecam krótki, ale piękny dokument o pracy Cathy Greenblat, amerykańskiej socjolożki, która w swojej książce „Love, Loss and Laughter” (czyli „Miłość, Utrata i Śmiech”) opowiada pozytywne historie o starzeniu się, otępieniu i opiece terminalnej w siedmiu państwach świata. Nawet jeśli nie znacie języka angielskiego, zdjęcia przemówią same za siebie:

http://www.bbc.co.uk/news/health-21862859

Seks a otępienie

To naturalne, że wraz z wiekiem zmieniają się nasze potrzeby seksualne, a znaczenie sfery intymnych relacji płciowych dla każdego człowieka jest inne. Na tzw. biologiczny aspekt funkcjonowania seksualnego osób starszych wpływa zazwyczaj obniżona sprawność fizyczna, zmiany w wyglądzie obu partnerów, a także obecność niektórych chorób, mogących zakłócać życie erotyczne. A jak wpływa na tę sferę otępienie?

Czytaj dalej

Godność osoby dotkniętej chorobą Alzheimera

Zmiany, jakie obserwujemy w zachowaniu i osobowości bliskich dotkniętych chorobą Alzheimera sprawiają, że nie wiemy, jak odnosić się do chorującej osoby. W moich rozmowach z opiekunami bardzo często pojawiały się wyrażenia: „to jest ktoś inny”, „to zupełnie inna osoba”, „inny człowiek”, „to nie on mówi, tylko ta choroba”. Osoba dawniej bliska staje się obca i niezrozumiała. Bardzo łatwo wtedy przyjąć sposób myślenia, jaki reprezentuje świat medyczny – chorujący krewny staje się wtedy „pacjentem”, zajmujemy się objawami choroby i zaburzonymi zachowaniami. Prowadzi to niestety bardzo często do depersonalizacji osoby chorującej – zaczynamy traktować ją jak „przypadek choroby”, czasem (autentyczny przykład!) jak „zwierzątko”, a kiedy pod wpływem otępienia traci zdolność do decydowania i w ogromnej mierze uzależnia się od innych – łatwo mówić o niej jak o przedmiocie, bezwolnym i bezdusznym.

Czytaj dalej