Otępienie czołowo-skroniowe

Demencja nie musi zaczynać się od problemów z pamięcią. Otępienie czołowo-skroniowe (ang. frontotemporal dementia, FTD) to postępujące zaburzenie mózgu, a przede wszystkim jego płatów czołowych i skroniowych. U osób nim dotkniętych, w odróżnieniu od osób z chorobą Alzheimera, jako pierwsze występują objawy związane z zachowaniem, językiem i ruchem.

Ten rodzaj otępienia dzieli się na dwa typy, wariant behawioralny FTD i pierwotną postępującą afazję. Pierwotna postępująca afazja dzieli się z kolei na otępienie semantyczne i postępującą afazję bez płynności mowy.

Objawy w wariancie behawioralnym to zwykle:

  • Zmiana w motywacji – apatia
  • Niewłaściwe zachowania społeczne, np. zaczepianie osób
  • Cechy obsesyjno-kompulsywne, czyli przymusowe zachowania, których osoba nie jest w stanie kontrolować
  • Utrata empatii
  • Zmiany apetytu, np. rozwój nowych upodobań kulinarnych albo przejadanie się
  • Zaburzenia funkcji wykonawczych, np. planowania i podejmowania decyzji

W otępieniu semantycznym problemy dotyczą:

  • Znalezienia właściwego słowa
  • Trudności w zrozumieniu znaczenia słów
  • Trudności w czytaniu i ortografii

Postępująca afazja bez płynności mowy przejawia się w:

  • Powolnej, pełnej wahania mowie
  • Trudnościach w nalezieniu właściwego słowa
  • Nieprawidłowej wymowie słów
  • Mowie „telegraficznej”, przerywanej
  • Używaniu nieprawidłowych konstrukcji gramatycznych
  • Mówieniu słowa o przeciwnym znaczeniu do zamierzonego
  • Trudnościach w czytaniu i ortografii

W większości przypadków przyczyna wystąpienia otępienia czołowo-skroniowego nie jest znana, choć u pewnej części osób może mieć podłoże genetyczne.

Więcej informacji (po angielsku) na świetnej stronie FTD talk.